Jeśli wiesz, że Twoje dziecko może doświadczać przemocy rówieśniczej - reaguj.
Poniżej znajdziesz wskazówki i informacje co zrobić, żeby pomóc swojemu dziecku.
Co musisz zrobić:
· Porozmawiaj ze swoim dzieckiem — zachowaj spokój, unikaj krytyki i oceniania, okaż wsparcie i zrozumienie.
· Zadbaj o przyjazne, bezpieczne otoczenie rozmowy.
· Podczas rozmowy poproś o opisanie sytuacji w tym zapytaj o konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często.
· Zanotuj istotne szczegóły zdarzenia (datę, miejsce, osoby, które brały czynny i bierny udział, nazwij formę przemocy np. fizyczna, psychiczna, cyberprzemoc).
· Zastosuj parafrazę w celu upewnienia się, że dobrze zrozumiałeś opisane przez dziecko okoliczności zdarzenia, np. „Czy dobrze rozumiem, że…”.
Używaj wyrażeń: „rozumiem, że jest Ci ciężko”, „dziękuję, że dzielisz się tym ze mną”
Tego nie rób:
· Nie bagatelizuj problemu. Zwróć uwagę, że sytuacja, która w Twojej opinii wygląda na mało istotną, dla Twojego dziecka może stanowić największy problem.
· Nie sugeruj dziecku konfrontacji ze sprawcą/sprawcami.
Unikaj wyrażeń.: „to tylko kłótnia”, „nie przejmuj się”, „to nie jest ważny problem”, „jak ja byłem/byłam młoda/młody to…”
Gdy już pierwszą rozmowę masz za sobą, następnym krokiem, który musisz podjąć to skontaktowanie się ze szkołą i przedstawienie sytuacji:
· wychowawcy klasy
· pedagogowi/psychologowi szkolnemu
· dyrektorowi szkoły (jeśli sytuacja jest poważna lub występuje brak reakcji ze strony kadry pedagogicznej)
Co należy zrobić - krok po kroku:
· Umów się na spotkanie z ww. osobami (telefonicznie lub mailowo).
· Przedstaw informacje na temat incydentów - koncentrując się na faktach, unikając silnych emocji, starając się zachować spokojny ton wypowiedzi.
· Poproś o podjęcie działań - szkoła ma obowiązek zareagować. Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe dyrektor szkoły odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.
Możesz też zwrócić się o:
· Informację, na temat podjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
· Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
· W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Monitoruj sytuację! Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą - pozyskaj informacje o efektach podjętych działań. Dyskretnie obserwuj dziecko — jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.
Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?
W razie konieczności możesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:
Ø Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży - I poziom referencyjny.
W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.
Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).
W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:
· porada psychologiczna diagnostyczna
· porada psychologiczna
· sesja psychoterapii indywidualnej
· sesja psychoterapii rodzinnej
· sesja psychoterapii grupowej
· sesja wsparcia psychospołecznego
· wizyta, porada domowa lub środowiskowa
· wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.
Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.
Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.
Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
Ø Centrów Zdrowia Psychicznego - II poziom referencyjny.
W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:
· Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - poradnia zdrowia psychicznego - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
· Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE. Bezpośredni link do mapy: www.czp.org.pl/mapa/.
Ø Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej - III poziom referencyjny
W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.
W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.
WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/
W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego1.
Ponadto możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania:
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12
Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży 116 111
Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy
Pokrzywdzonym 800 100 100 lub 222 309 900
Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym 800 70 2222
Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych 116 123
Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia 112